مراقبت پزشکی از راه دور
نخستین سازمانی كه به طور جدی با مسأله پزشكی از راه دور مواجه شد، سازمان ملی فضانوردی ایالات متحده، ناسا بود.
آنها نیاز داشتند كه وضعیت سلامت فضانوردان خود را در موقعیت های مختلف كنترل نمایند. فضانوردان به كمك سیستمهای پزشکی از راه دور به مراكزی نظیر ایستگاه میر مرتبط میشدند و سپس ارتباط ایستگاه با زمین انجام میشد و متخصصان مراكز درمانی بر روی زمین به كنترل و بررسی وضعیت سلامت فضانوردان میپرداختند.معمولا در مسافرتهای فضایی كنفرانسهای تصویری برنامهریزی شدهای به طور خصوصی میان فضانوردان و پزشكانشان برگزار میشد و در این جلسات، پزشكان به بررسی وضعیت جسمانی آنها می پرداختند.
سيستم پزشكي از راه دور زماني آغاز به كار كرد كه در سال 1996، 11 كوهنورد كه در حال صعود به قله اورست بودند، جان باختند. بعد از اين جريان پزشكان سراسر دنيا، تكنولوژي را براي درمان افراد به كار بردند كه اين تكنولوژي پزشكي از راه دور نام گرفت.
در ماه مي سال 1998 پزشكان، متخصصان و تكنولوژيستها عنوان كردند كه زمان، براي حفظ سلامتي اعضاي تيمهاي صعودكننده به قلهها بسيار مؤثر است. آنها كوهنوردان را با Back-Bio تجهيز كردند تا با اين وسيله بتوانند دماي بدن، نبض و سطح اكسيژن خون كوهنوردان را اندازهگيري كنند.
پزشكان نيوجرسي مدل بسيار ساده و راحتتري را براي پزشكي از راه دور ارائه كردند.
در اين روش پزشكان ميتوانستند به سؤالات پزشكي افراد از طريق يك وبسايت پاسخ دهند در همان سال پزشكان دانشگاه علوم پزشكي كلرادو برنامهاي را براي برقراري ارتباط با سه خلبان يك بالن اجرا نمودند. با اين كه اين تكنيك بيش از 40 سال است كه در برنامههاي نيروي دريايي استفاده ميشود ولي توجه اصلي به آن از اواسط دهه 1990 بوده است و هم اكنون نيز به سرعت در حال پيشرفت ميباشد.
برخی از مراحل این فرایند نیازمند زیرسیستمهای سخت افزاری پیچیده هستند، مانند جراحی از راه دور كه علاوه بر انتقال متن، صوت و تصویر، نیازمند تبدیل، انتقال و بازخوانی فرامین پیچیده و دقیق مكانیكی است.
با این حال بخشهایی از پزشکی از راه دور، مانند مشاورههای پزشكی به سادگی قابل انجام هستند. وقتی كه پزشك معالج شما از طریق ارسال یك email ساده در مورد وضعیت بیماری شما با یكی از همكارانش در قاره ای دیگر مشورت می كند، در واقع بخشی از یك سیستم Telemedicine را بكار برده است.